Geschiedenis Marokko

De Berbers vormen de oorspronkelijke bevolking van Marokko. Het woord berber is afgeleid van het Griekse "barbaroi" en het latere Romeinse "barbari", dat minachtend voor vreemdelingen werd gebruikt ("barbaren").

De Berbers hebben met vele vreemde machten te maken gehad. Al voor onze jaartelling waren het de Feniciërs, die langs de kust van de Middellandse Zee handelsposten stichtten. Aan het eind van de 1e eeuw v. Chr. werd Marokko deel van het Romeinse Rijk. In de eeuwen daarna volgden de Vandalen en de Byzantijnen.

Aan het einde van de 7e eeuw rukten de Arabieren vanuit het oosten op. Aanvankelijk konden de Berbers zich met succes verdedigen, maar uiteindelijk werden ze onderworpen. De Arabieren bekeerden hen tot de islam en namen de Berbers op in de legers die Spanje veroverden.

In de 8e eeuw ontstond in Marokko de eerste islamitische staat onder sultan Moulay Idriss. Zijn zoon, Idriss II, stichtte de stad Fès en maakte het de hoofdstad van zijn rijk. Daarna zou de hoofdstad —onder verschillende dynastieën— nog vele malen wijzigen.

De Almoravieden maakten Marrakech d